Social media - waarom ik stop
- 17 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
(en wat dat betekent voor ADHD Masters)
Ken je dat gevoel? Dat je je telefoon weglegt en weer headspace krijgt?
Ik heb hier lang over nagedacht.
Want social media heeft me veel gebracht.
Het heeft geholpen om ADHD Masters op te bouwen. Om zichtbaar te zijn. Om mensen te bereiken die ik anders nooit had ontmoet.
En tegelijkertijd voelde ik al een tijd dat er iets niet klopte.
Niet ineens.
Niet als een duidelijk moment.Maar meer als een langzaam groeiend besef.
Dat het systeem waar ik gebruik van maak, eigenlijk haaks staat op waar ik voor sta.
We leven in een tijd waarin aandacht het product is geworden. Alles is erop gericht om je zo lang mogelijk vast te houden. Nog een video. Nog een post. Nog een scroll.
En het werkt.
Ook bij mij.
Ik merkte dat ik steeds weer vastliep op social media. Dat “even snel kijken” nooit echt even was. Dat ik bleef hangen.
Dus ik dacht: ik moet dit beter reguleren.
Ik installeerde een app blocker.
Maar wat er gebeurde was eigenlijk bijna ironisch. In plaats van dat het rust gaf, was ik ineens bezig met het managen van die app blocker.
Tijden instellen. Uitzonderingen maken. Toch even uitzetten als het “echt nodig” was.
En ergens voelde ik: dit klopt ook niet.
Ik was niet bezig met minder social media. Ik was bezig met het organiseren van mijn social media gebruik.
En toen viel het kwartje(eindelijk;))
Misschien ligt het probleem niet in hoe ik het gebruik. Maar in het feit dát ik het gebruik zoals het nu is.
Te veel prikkels. Te veel input. Te weinig rust.
En dan stel ik mezelf steeds vaker dezelfde vraag:
Waar ben ik eigenlijk mee bezig?
ADHD en socials
Zeker als je werkt met mensen met ADHD of mensen die al overprikkeld zijn, moe zijn, zoekend zijn, dan voelt het wrang om juist via een kanaal te communiceren dat gebouwd is op prikkels, snelheid en afleiding.
Ik help mensen om rust te vinden. Om hun aandacht terug te pakken. Om niet overal in meegezogen te worden.
En ondertussen draag ik zelf bij aan precies datgene waar ze last van hebben.
Dat begon te schuren.
Niet een beetje ook. Maar genoeg om er niet meer omheen te kunnen.
En dus kwam er een andere vraag:
Wat gebeurt er als ik hiermee stop?
Eerlijk?Een deel van mij vindt dat spannend.
Want social media is ook gewoon een manier om zichtbaar te zijn. Om nieuwe mensen te bereiken. Om een bedrijf draaiende te houden.
Het is makkelijk. Direct. Bekend.
En toch…
Andere wegen
Ik geloof steeds minder dat dit de enige weg is. Of zelfs de beste.
Mensen vinden toch wel wat bij hen past. Via via. Door te zoeken. Door ergens iets op te pikken op het juiste moment.
Niet alles hoeft continu onder hun neus geschoven te worden.
Sterker nog: misschien werkt het juist beter als dat niet gebeurt.
Dus ik kies ervoor om te stoppen met social media.
Het ADHD Masters account gaat op zwart.
Dat betekent niet dat ik verdwijn. Niet dat het werk stopt. Niet dat je me niet meer kunt vinden.
Het betekent alleen dat ik kies voor een andere manier van aanwezig zijn.
Een manier die rustiger is. Langzamer. Eerlijker.
Meer echte gesprekken.
Meer diepte, meer persoonlijkheid.
Minder “content”.
Minder zenden, meer ontmoeten.
En misschien is dat wel waar het uiteindelijk om gaat.
Niet overal zichtbaar zijn. Maar vindbaar zijn voor de mensen voor wie het klopt.
Elkaar weer vinden
Er zit ook iets anders onder deze keuze.
Een besef dat we elkaar een beetje zijn kwijtgeraakt in die eindeloze stroom van informatie.
We kijken naar elkaar, maar zien elkaar niet echt meer. We delen van alles, maar ervaren minder, zeker op social media.
En ergens… weten we dat.
Je voelt het als je je telefoon weglegt.
Die kleine opluchting.
Die rust die terugkomt.
Alsof er ineens weer ruimte is.
Ruimte om na te denken. Om te voelen. Om gewoon even te zijn.
Dat is de ruimte waar ik meer van wil.
Voor mezelf. En voor de mensen met wie ik werk.
Dus dit is geen statement tegen social media. En ook geen oordeel naar anderen die het wel gebruiken.
Het is gewoon een keuze.
Een grens.
Een stap in een richting die voor mij beter klopt.
En misschien, zonder dat het moet, is het ook een uitnodiging.
Om eens eerlijk te kijken naar je eigen gebruik. Naar wat het je brengt. En wat het je kost.
Niet om rigoureus te stoppen. Maar om bewuster te kiezen.
Want uiteindelijk gaat het daarover.
Aandacht.
Waar geef je het aan? En is dat nog in lijn met hoe je wilt leven?
Voor mij is het antwoord nu duidelijk.
En daarom gaat de ADHD Masters Social Media op zwart.
Misschien is minder niet het einde van iets.
Maar het begin van iets beters.
Natuurlijk blijf ik lekker bloggen, podcasten en kennis delen.
Je weet me te vinden!:)
Bas



Opmerkingen